Hazırladığım “İş Kanunu Açısından Yapay Zekânın Yönetici Kişiliği” isimli çalışma, “Teori ve Uygulamada Sosyal Bilimler 2” isimli kitapta kitap bölümü olarak yayımlanmıştır.
Bu kitap bölümünde, işverenlerin karar alma süreçlerinde artan oranda kullandıkları yapay zekâ sistemlerinin, iş hukuku bağlamındaki konumu ve yarattığı hukuki sorunlar ele alınmıştır. Çalışmada öncelikle işveren ve işveren vekili kavramlarının hukuki sınırları betimlenmiş, ardından yapay zekânın Türk hukuk sisteminde “gerçek”, “tüzel” veya önerilen “elektronik” kişilik statülerinden hangisine dâhil edilebileceği tartışılmıştır. Yapay zekânın “eşya”, “köle” veya “tüzel kişi” olarak değerlendirildiği teorik yaklaşımlar irdelenerek; mevcut hukuki altyapıda yapay zekânın işveren veya işveren vekili sıfatını kazanamayacağı, hukuken işverene bağlı bir araç statüsünde kaldığı sonucuna varılmıştır. Sonuç olarak, yapay zekânın işe alım, performans değerlendirme veya işten çıkarma gibi süreçlerde aldığı kararlardan doğan hukuki sorumluluğun nihai olarak işverene ait olduğu ve işverenin bu teknolojik araçları denetleme yükümlülüğü vurgulanmıştır.
Dijital olarak yayımlanan kitaba (ISBN: 978-625-6183-78-0) ulaşmak için lütfen aşağıdaki kitap kapağı görseline tıklayınız.
Yücel, O. Ü. (2024). İş Kanunu açısından yapay zekânın yönetici kişiliği. F. Çelebi ve O. Şanlı (Ed.), Teori ve uygulamada sosyal bilimler 2 içinde (ss. 204-217). Duvar Yayınları.
Atıfı kopyalamak için tıklayınız.